Montmartre Enflamme 10 augustus 2017

“Angel of mine

help me to fly

help me to touch the sky

help me to find my life

Angel of mine

show me the light

Help me to change my thoughts

Help me to free my soul

Help me to love this life

Angel of mine

Help me to fly

Help me to touch the sky

Help me to find my life

Angel of mine

Show me the light”

Montmartre Enflamme werd afgesloten met dit nummer, gezongen door de talentvolle jonge zangeres Josca Nefkens begeleid door haar moeder Marietje Nefkens. Ik stond te luisteren, te kijken… kippenvel… een onzichtbare traan rolde over mijn wang. Het greep me aan… maar ik wilde met dit nummer afsluiten. Mijn nummer, zo alleszeggend waarom ik  Stichting Jet Brand heb opgericht. Mijn meisje klein wat te kort bij ons op aarde mocht zijn. Overleden aan de ziekte van de Pompe. Eén van de 600 onbekende stofwisselingsziekten.

Daar stond ik… alleen, te midden van een kleurrijk, creatief kunstzinnig gebeuren. Echt alleen… te midden van mensen. Heel even weer dat gevoel van toen… de dag dat mijn kleine meisje voor altijd haar ogen sloot, haar hartje tegen ‘t mijne. Meer dan dertig jaar geleden… maar soms valt even de tijd weg. Wetende, ervarende dat ze ergens ver weg toch altijd dichtbij zal zijn en blijven.

 

Heel even ervaarde ik opnieuw dat het het verlies van een kind alleen wordt begrepen door mensen die ´t zelf meegemaakt hebben. Ik miste een schouder… Anderzijds begrijp ik dat niet iedereen kan blijven stilstaan bij mijn verhaal, mijn verdriet wat er altijd zal zijn. Het is en blijft mijn pijn.

Chantal mijn engel, mijn kracht, mijn licht in duistere dagen.

 

Dankbaar dat ik mijn eigen Stichting begin 2016 heb kunnen oprichten. Onze Stichting met kunst als verbinding. Montmartre Enflamme een stukje Parijs in Meppel Donderdag Meppeldag 10 augustus in het Slotplantsoen. Maanden van voorbereiding gingen er aan vooraf en hoe dichterbij het kwam hoe spannender… de weergoden voorspelden niet veel goeds.

De avond ervoor arriveerde kunstenares Josien met man Henk en de twee kleine chioua’s in hun nieuwe pracht beschilderde camper. Haar busje reed zoals velen weten mee in Gooise Vrouwen. Vanaf de camping  kwamen ze woensdagavond al naar het Slotplantsoen, waar we heel gezellig alvast een glaasje geproost hebben. Donderdag Meppeldag vrijwilligster Elsbeth van de Horst veegde zoals iedere week het Joods monument schoon en kwam er ook nog even gezellig bij.

Minder gezellig de vele hondenpoep. Troffen we ook nog net een jong echtpaar met hond wat de hond heerlijk uitliet in het plantsoen. Drol werd neergelegd en nee, opruimen kwam niet in het woordenboek voor. Vriend Thijs er nog met opruimzakje heen, hij kon een klap voor zijn kop krijgen maar opruimen deden ze niet. Je moet er toch niet aan denken dat kunstenaars in drollen van formaat stappen en stel dat onze burgemeester dhr. Korteland die zou komen met Meinou Teyken en RTV Meppel in een drol was gestapt.. Nee,  schoon en opgeruimd moest het zijn. De zoveelste vrijwillige taak zeg maar. Zo ruimde Thijs heel wat drollen groot en klein op en heeft ook over plekken nog zand gegooid. Kortom er komt best wel wat kijken bij ´t organiseren!

Marktkraamman Rudi Timmerman kwam om met personeel kramen te plaatsen. Logistiek was goed voor elkaar. Plekken duidelijk, wederom een veer voor bestuurslid Thijs. Alles wat we nodig hadden stond her en der in onze opslagplaatsen, oftewel bij de één in de kamer bij de ander in de hal. Bestuurslid Bertha reed menig keer heen en weer. Bestuurslid Janet regelde een bakfiets voor de decoratie. In het bezit van een lieve schoonzoon die hem op de plek van bestemming bracht.

Wonder boven wonder, donderdag 10 augustus scheen het zonnetje. Al was er nog een schaduw. Onze cabaretier, chansonnier Ken Besuyen zat, doordat Corendon niet vloog vanwege teveel wind, nog vast op Madeira.

Terwijl het bestuur en vrijwilligers al bezig waren hees ik me in mijn Montmartre outfit, heerlijk gekleurd, lekker zittend, kortom ik voelde me er lekker in!  Zoals ieder jaar, natuurlijk met hoed, helemaal op ´r Jets. Dit keer dubbel en dwars goedkoop geslaagd. Bij één van de gezelligste winkels van Meppel “Kunsjt”wat ik altijd als een feestje beschouw wanneer ik daar binnenstap, slaagde ik en ja voor 30 Euro helemaal gekleed, de mooie roze hoed mocht ik lenen van lieve Lien, de eigenaresse van Kunsjt.

Wat was ik blij Ken’s berichtjes dat hij die ochtend zou arriveren in Amsterdam om vervolgens te vertellen dat hij 15.00 uur in het Slotplantsoen zou staan. Ik bedacht me geen moment. Iedereen die Ken kent weet hoe hij van bitterballen houdt. Ik zou zorgen dat er een portie voor Ken zou zijn. Ken die in Amsterdam woont, maar Meppeler blijft kan niet gemist worden als een evenement als Montmartre Enflamme.

Ons programma hadden we al een tijdje klaar en regelmatig her en der gepost en rond gestuurd. Meer dan 35 kunstenaars zouden komen en ze kwamen… op een aantal na die door ziekte of om anderen redenen niet kwamen. Gelijk een leermoment want dit inschrijfgeld liepen we mis en we hadden wel onze kosten voor optredens, inrichting kinderplein… waar het aan ligt mag iemand mij uitleggen die het weet. Waar we ook iets aanvragen in Meppel, we krijgen geen bericht en weinig medewerking voor dit evenement wat toch een aanvulling is voor Donderdag Meppeldag en Meppel.

Van een organisatie kon ik pallets krijgen, ja heel fijn, maar ´t belangrijkste… een portretschilder, ezeltjes, support voor het kinderplein kwam er niet.  Ja, dat maakte het best verdrietig….en ik kan dan ook alle tips gebruiken om meer support en sponsoring te krijgen. Komt het misschien omdat ik gewoon Jet ben en geen madame van stand?…. Gelukkig steeds de knop om. Ik had JA gezegd en zou koste wat het kost Montmartre Enflamme neerzetten!

Donderdag Meppeldag steunt ons gelukkig op een aantal fronten. Winkeliers en horeca steunden massaal voor onze loterij die wij als Stichting erbij hadden want ergens moet het wat gaan opleveren. Dit terzijde maar zeker niet onbelangrijk.

Een diversiteit aan kunst werd vanaf 9.30 uur uitgestald. Montmartre Enflamme een evenement waar iedereen welkom is! Muziek was geregeld, Horeca zou Bart Gouma culinair worden. En natuurlijk wisten we dat Frans de Grebber met `art coffee` er zou staan deze Franse dag met “café en crêpes”

Wat waren we blij dat Frans de koffie voor kunstenaars zou verzorgen. Dat mijn lieve zusje onze vrijwilligers met de opbouw van koffie en wat lekkers voorzag. Wat waren we blij dat Johan van Slooten met de lekkerste haring van ‘t Noorden regelde dat alle kunstenaars of een gebakken visje, of een broodje haring of frites mochten ophalen.

Om 11 uur deed ik zelf de opening terwijl Stef pastoor op de achtergrond met DJ Vintage Vinyl al de eerste Franse plaatjes draaide. Wat een heerlijk gevoel, iemand die zo vol passie achter de draaitafel staat en al verteld had nog meer Franse plaatjes had weten te bemachtigen.

Mijn opening, zoals ik ben… te lang van stof… was te lang. Ik had het in etappes moeten doen. Weer een leer…. Maar wat hebben we genoten van alle optredens:

De Franse zanger Edoard, die ‘t helaas zonder standaard moest doen en daarom toch wel typisch Frans de kramen langs ging en pracht chansons zong met zijn gitaar.

Wat hebben we weer genoten van onze eigen Ria Westerhuis met haar pracht voordrachthaar gedichten in onze streektaal.

En natuurlijk het pracht optreden van Ken.

Ik kan het schrijven ….maar de beelden van onze jonge fotografe Maud Elise zeggen zoveel meer! Blij dat ik deze 15 jarige jonge dame heb ingehuurd om foto’s te maken. Haar passie zie je terug in de beelden. De diversiteit aan kunstenaars was groot. Josien Broeren met haar grote gekleurde doeken waar je niet omheen kunt. Heerlijk mens die met een ieder een praatje maakt. We hadden de meer dan enthousiaste Klaas Veen, zijn schilderijen over rouwverwerking zo bijzonder. Geweldig dat Klaas zijn kijkers zelfs een glaasje rode wijn aanbood.