Blog verhuist op de valreep van het oude jaar mee van feestboek naar onze website!

Soms besef je aan het einde van een jaar
Wat er zoal gebeurd is, en is het best veel
Was er ruimte voor afscheid
Mocht er ruimte komen voor nieuw en anders
Voor stilstaan
Voor nieuwe stappen
Voor nieuwe ontmoetingen

Achter een ander computerscherm, achter een bureau
Met ruimte … sluiten we 2018 af in mijn kleine maar knusse appartementje.

Meer dan honderd blogs schreef ik op mijn facebookpagina “Jet Brand blogt”. Ik vind dit een heerlijk moment om de dag mee te beginnen, of later op de dag als een soort meditatie “mijn hoofd” leegmaken.

Hoe mooi om af te sluiten op onze website om 2019 met nieuwe inzichten en een ander beleid een herstart te maken. Vanaf vandaag ga ik weer schrijven op onze website en dat voelt heel erg fijn!

Terugblikken kan …
De blikken terug brachten me blikken vol inzicht om af te sluiten en nieuwe blikken te openen (vooral verse groente!). Gezichtspunten worden helder welke kant ik op wil en vooral niet meer wil.

Zonder schildklier met een dosis optimisme en enthousiasme wandelen we 2019 in. Soms nog verdwaalt over wat mijn lichaam zonder schildklier nog steeds kan veroorzaken, onbestemd gevoel, druk op de borst, onrustig …het vervangende tabletje “thyrax” heeft gewoon wat meer tijd nodig goed te werken. De wandelschoenen heb ik letterlijk en figuurlijk alweer een aantal keren aangetrokken.
Stappen voorwaarts maken!

Stap voor stap !

De fitheid is er nog niet altijd. De impact van het verwijderen van de schildklier was groter dan ik kon vermoeden

Tijd tikt door het was 19 oktober j.l. dat mijn schildklier in het geheel verwijderd is.
Ik dacht even dat dit “appeltje eitje” zou worden het werd een week na de operatie echt een “ei”.
Oftewel ik kreeg een begin van infectie en bracht opnieuw nachtje in het ziekenhuis door.
Mijn rug ging vervolgens ook nog even fijn dwars liggen zodat ik nog een week amper voor of achteruit kon.

Mijn lichaam wat me iedeere keer weer nieuwe dingen leert… al luister ik vaak te laat.
Ik maakte me te druk, ik wilde van alles te veel, te snel en als ik in mijn “koppie” niet luister waarschuwt mijn lichaam me wel. In mijn geval heb ik nogal wat “kronische” klachten, zoals oma chronisch noemde, waarvan rug en nek toch graag de hoofdrol innemen. De bijrollen ingenomen door beginnende slijtage van heupen en knieën. Des te belangrijker om vooral in beweging te blijven maar ook heel belangrijk mijn grenzen te bewaken!

Als bionische vrouw met al mijn plaatwerk gaat het over het algemeen best goed en soms dus even helemaal niet goed. Ik weet dat het altijd weer beter wordt en zijn de dagen dat ik niet zo goed uit de voeten kan mijn “yoghurt pak” dagen. Dagen, gedwongen in huis me toch altijd opnieuw vermaak, momenten dat ik weer eens een boek lees. Vaak ook wel aan tafel een tekening maak.
Pijn in de rug, ik weet al niet anders, mijn eerste operatie onderging ik toen ik dertig was.
Pijn went totdat je even geen stap kunt zetten en pijn alles overneemt en je niet anders kunt dan rust nemen. Tegelijkertijd realiseer ik me toch ook vaak dat het zoveel erger kan… Met mijn “huis, tuin en keukenklachten” kan ik 100 worden!

Zodoende liep mijn hele planning een beetje boel in de war maar bracht de rust me inzichten op andere uitzichten. Zo ondervinden en ervaren we steeds opnieuw dat niet alles in het leven te plannen is. Situaties en gebeurtenissen anders gaan dan je in gedachten had of juist uit je gedachten wilt hebben.

Opgeteld mag ik zeker niet mopperen want doe al weer zoveel meer en ga in januari weer fijn wat uurtjes als overblijfkracht aan de slag en ik hoop zo nu en dan te mogen invallen als klassenassistente. Ik blij en …de rekening van de bank ook heel blij! Samen nog meer blij om de leuke dingen van het leven te kunnen doen!

Tijd…geduld … mijn lichaam laat me deze lessen steeds opnieuw leren.

Stap voor stap … zal het beter gaan!

“Ja, ja” op de website schrijf ik weer een blog. Trots ben ik op mezelf dat me dit toch maar weer lukt.
Eerlijk is eerlijk … ik kan tikken vele woorden in het wilde weg. Tikte vele blogs, verhaaltjes en gedichten vooral op mijn telefoon maar warempel ik sta versteld van mezelf dat ik nu achter mijn nieuwe bureau (dank zusje) maar zo zit te tikken op de website.

Eerlijk is eerlijk, vind het wel een beetje griezelig hoor. Ben niet zo handig met al die knoppen op en achter de schermen van onze website. Het is ook een kwestie van… DOEN! Een bekend spreekwoord gaat in dit geval echt op “Angst is een slechte raadgever” dus de “angst” hebben we mooi in het kastje gezet en met de sleutel het kastje op slot gedaan.

Twee van mijn gedichten die ik instuurde naar de Turing gedichtenwedstrijd zijn maar zo door naar de tweede ronde. Nou ja …maar zo? Ik deed al enkele jaren mee maar dit jaar ben ik echt aan het “werk” gegaan met twee gedichten. Kijken, lezen, woorden veranderen, woorden bijschaven en veel tijd erin gestoken. Het was geen gemakkelijk appeltje om te schillen maar het heeft wel gewerkt naar waar ik op hoopte… een ronde verder! Prachtig en ik krijg in ieder geval feed back op deze twee gedichten. Er waren toch 7155 inzendingen en voorlopig zit ik nog bij de eerste 1000 op naar de top 100.

In het nieuwe jaar horen we of we nog een ronde verder zijn en hoop doet leven.
Zeg “nooit nooit”…. Heel stiekem droom ik van een plek in de top drie met mooie prijzen.
Vooralsnog blijf ik maar realistisch… Kans een beetje klein maar niets is onmogelijk!

Ja, het is soms best lachen met mezelf, dan lees ik die twee gedichten terug en vraag ik me gewoon af waar ik de woorden toch weggehaald heb en dat ik eigenlijk in twee gedichten een heel verhaal schrijf met weinig woorden. Woorden die ik zo in de dagelijkse praat niet in mijn vocabulaire heb. Eigenlijk wel mooi toch? 55 jaar en nog van jezelf verbaasd kunnen staan.

Zo eindigen we langzamerhand 2018 om vol goede moed en frisse zin over de drempel te gaan van een nieuw jaar.

Een nieuw jaar
Met nieuwe inzichten
Met tijd
Met rust
Met humor
Met nieuw
Met in ieder geval de wandelschoenen vaak aan!

Een nieuw jaar …met altijd opnieuw nieuw leven
Als een geboorte groots
Altijd een wonder

Altijd opnieuw een wonder
Nieuw leven

Als een geboorte klein
Groeien… stap voor stap

Om vast te houden herinneringen
Om te leven
Onze dromen

Gedicht:

Ik vang mijn dromen
Op
Als in een net van
Vissen in schakeringen van kleuren wondermooi
De dans mogen ontspringen als een haring te zuur
Vrij te zwemmen eigen slagen ieders eigen ding zonder kibbel en slipt de tong gefileerd zonder graat
Dolfijn eigen duik

Tegen de stroom in vergt kracht anders
Vervaagt het een
Versterkt het ander

In sierlijk galop de merrie van nacht stapvoets in de verte
Beeld van sterren zwemmen astrologisch eigen tijd als weegschaal in balans

Om op wakker moment
Symboliek Jung en Freudiaanse theorie
Te verklaren in begrip van het onbekende betekenis mogen duiden

Vin-ding rijk
Zwart geen kleur mag worden
Zo wit niet is
Van brons zilver maken
Belofte gouden bergen

Geruisloos
Als veren dansend richting aarde
Vast mogen raken

Luchtig
Rust in de stilte van de nacht
Zacht ….Vang ik mijn dromen

Voor het nieuwe jaar… Droom je dromen en probeer ze waar te maken!
Liefs Jet